Yeni'ye Doğru

Yeni’ye doğru umudun hikayelerinden biri benim için, bir ‘başka bir dünya mümkün’ hikayesi! Bu yeni ve başkalara inancım çok yüksek ve bu inandığım dünyanın yolu, sevgi ve paylaşımdan geçiyor. Emre de çok içten bir paylaşımcı bu yeni yürünen rotada. Eski düzenin hükümdarlığından nasıl adım adım uzaklaştığını anlatırken, hayata, insanlara ve kendine güveni özümüzdeki sevgiden geliyor bence. Çünkü her şeyin birbirine bağlı olduğunu kabul edebiliyorsak temel yasa sevgiden başka bir şey olamaz.

Neden bir arabam olsun istemiyorum?

Artık insanlar bana böyle sorularla gelmezdi ama nasıl olduysa yeniden aynı ifadeyle karşılaştım.

“Sen de bir araba alırsın artık!?”

Benim için herhangi bir şey almak gerçekten tamamen zorunlu ihtiyaç ile örtüşen bir durum ki burada bana soruyu böyle yönelten kişi tamamen şahsıma yönelik bir fikir beyan etmedi aslında. Konu Adapazarı’nda beraber yaşadığım annem, ananem ve benim ihtiyaçlarım üzerine şekillendi.

Eşya Kütüphanesine teşekkürler

Barış Köyü - Özgürlüğe Giden Yol Topluluktan Geçiyor!

Çanakkale’de bir köy, içinde 20 hane kalmış, nüfus 40’ın altında. Köyün tek çocuğu Asude 9 yaşında, her gün okula gitmek için 12 km yol gitmek zorunda. Asude’nin annesi Sündüs, köy okulunun öğretmeninden şikayetçi, “Öğretmen köy çocuğu bunlar deyip, çocuklarla yeterince ilgilenmiyor. Çocuğumun geleceğinden endişeliyim, köyde hayat yok” diyor.